Nasz senior ma skończone 86 lat. Na ogół jest przewodnikiem, bo nie chodzimy utartymi szlakami po Puszczy Kampinoskiej. Tacy jesteśmy chuligani i łobuzy. Dziś prowadził Jurek (80 lat). Wystartowaliśmy z Wierszy. Po drodze minęliśmy cmentarz i tablice upamiętniające żołnierzy AK z Grupy Kampinos. Pierwszy śnieg szybko stopniał. Cztery godziny marszu.
Fot. Tadeusz K. Kowalski
Nie pamiętam, kiedy miałam wolną niedzielę, choć nie pracuję w hipermarkecie. Nawet nie musiałam wychodzić z domu. Po prostu siadałam do komputera i pracowałam, żeby zrobić to czego się podjęłam i w terminie. A tu przyszła wolna niedziela. Podłączyłam się do ośmioosobowej grupy. Bez pośpiechu przeszliśmy 10 km z hakiem. Błoto, ziąb nie są straszne, gdy człowiek chce się poruszać na świeżym powietrzu. Nagrodą jest satysfakcja i lepsze samopoczucie. Dziś miałam dobry dzień. Puszcza Kampinoska.
Fot. Tadeusz K. Kowalski
Wczoraj umarła lekarka. Wiele lat pracowała w Afryce. Była po siedemdziesiątce, kiedy spróbowała nurkowania z butlami. Nie będzie jej pogrzebu. Swoje ciało oddała naukowcom. I żadnych tam dyrdymałów. Od wielu lat urządzała w swoim domu na Mokotowie sylwestra i poprawiny, dla tych którzy w sylwestra nie mogli przyjść. Na szczęście w 2017 roku byłam na poprawinach. Wandy żal i podziw dla niej.
Fot. Tadeusz K. Kowalski
Daventry to zadbane miasto. Ma kilka historycznych, pięknych starych budynków i – na szczęście – współczesne kwiaty. Dziś odkryłam, że w wielu miejscach są w Daventry wózki z Tesco. Jedne zaparkowane, drugie porzucone, trzecie zakamuflowane. Może to jakaś zachęta Tesco do robienia w nim zakupów? W dzisiejszym świecie wszystko może być próbą zwiększenia zysków. Tu wózki zaparkowane. ”Weźcie nas” – zdają się mówić.
Dziś z rana odśpiewaliśmy Jankowi sto lat. Właśnie jadł rączkami ryż z buraczkami. Buzia w buraczkach, rączki po łokcie w buraczkach i jadalny kącik też. Janek wysłuchał naszego śpiewu po czym buraczanymi dłońmi bił brawo. Drobinki rozprysnęły się dookoła. Potem na spacerze karmiliśmy łabędzie i kaczki.
Fot. Tadeusz K. Kowalski
Plac zabaw w centrum wspierania rodzin – wyposażony w zjeżdżalnie, huśtawki, place gier. Z boku, przytulona do głównego budynku przybudówka z dwójką dużych, solidnych wrót garażowych, zamykających duże, jasne pomieszczenie służące za podręczny magazyn. Na placyku przed przybudówką, na podwyższeniu: łódka – drewniana płaskodenka, kształtami przypominająca trochę kanadyjkę, lecz z uproszczonymi krzywiznami kadłuba – tak naprawdę są to trzy płyty z drewnianej sklejki: dwie boczne, grubości 6 mm każda, wygięte miękkimi, płynnymi krzywiznami spotykają się na dziobie i rufie, trzecia, grubsza, podniesiona nieco z przodu i z tyłu tworzy dno. Stykające się krawędzie są wzmocnione naklejanymi taśmami – są jednocześnie mocne i szczelne. Ta konstrukcja: prosta, przemyślana i funkcjonalna jest dziełem pana Tomasza – jednego z tych pasjonatów, którzy w swojej robocie potrafią dotrzeć nawet do australijskich entuzjastów w tym temacie, żeby powymieniać się wiedzą.
Fot. Tadeusz K. Kowalski
Dziś prezydent USA Donald Trump był w Warszawie. O godzinie 12 miał przemówić pod pomnikiem Powstańców Warszawskich na placu Krasińskich. O godzinie 10, na stacji Metro Arsenał widziałam, niespełnionych – i już się nie spełnią, bo nie tylko są starzy, ale też zioną nienawiścią do świata – mężczyzn z biało-czerwonymi flagami. Przywieziono ich z daleka, więc mogli być wcześniej na placu.
